Hands-on met de Sigma FP (vs Canon C200)
camera's, VergelijkingDe introductie van de Sigma FP
Inhoud
Verkoopcijfers
Even leek dit het geval toen het bericht naar buiten kwam dat het Japanse Yodabashi de Sigma FP niet aangesleept kon krijgen. Achteraf gezien blijkt het allemaal toch iets genuanceerder te liggen, zo liet Sigma CEO Yamaki weten. samengevat: in Japan verkoopt de FP prima. In Amerika en Europa krijgen ze de FP echter nauwelijks verkocht. Wij zijn benieuwd of we kunnen achterhalen waarom dit het geval is.
Misschien dus ook niet zo gek dat we de Sigma FP op het moment van schrijven nog weinig voorbij hebben zien komen. Zou het gebrek aan populariteit wellicht iets te maken kunnen hebben met de gelijktijdige komst/release van de ZCam E2, welke ook in oktober 2019 op de markt verscheen? Geen idee, maar wij hebben de FP inmiddels ein-de-lijk mogen proberen.
Tom en ondergetekende hebben de Sigma FP 4 dagen in handen gehad – maar we kunnen (helaas) niet spreken van een uitvoerige test. De periode viel precies tijdens een redelijk intense gezamenlijke commerciële productie. Zie dit artikel dus meer als een eerste kennismaking met de Sigma FP.
Sample footage
We hebben twee korte clips als download onderaan deze blog toegevoegd. We hebben tijdens het filmen de Sigma FP óp de Canon C200 gezet, zodat je als lezer wat vergelijkingsmateriaal hebt.
Eerste indruk
We kregen de Sigma FP in bruikleen van Foto Verweij in Nijmegen (dank nogmaals!). Toen ze de camera aan ons overhandigden, viel direct op dat de camera inderdaad erg compact is. Klein zelfs. We kregen er een handige SmallRig cage bij – waarschijnlijk om het geheel iets meer body te geven.
Dit kleine formaat is iets waar je van moet houden – of iets waar je in ieder geval rekening mee moet houden. Persoonlijk had ik (Danny) wat moeite met het vinden van de juiste houding tijdens het filmen, maar hier vind je op termijn ongetwijfeld je draai in. Zo niet, zijn er verschillende accessoires beschikbaar waarmee je de ergonomie van de camera kunt opkrikken. Kost je uiteraard wel een extra duit.
De camera voelt degelijk en solide aan. Je krijgt direct het idee dat je een premium apparaat in handen hebt, wat voor €1.999,- ook wel mag. De knoppen voelen zeker aan en het touchscreen reageert snel.
Sigma FP: fotocamera of filmcamera?
Wat direct opvalt, is dat je aan de bovenzijde van de camera een knop hebt waarmee je eenvoudig tussen de foto- en filmstand kunt wisselen. Dit zette me wel even op het verkeerde been: “hebben we hier te maken met een hybride foto-/videocamera, of een compacte cinema camera?”
Ik begon thuis – zoals dat gaat – met het nemen van een paar foto’s van mijn toevallig aanwezige wederhelft. De fullframe sensor maakt het plaatje al snel “knap”. Je hoeft immers weinig te doen om het gevoel van diepte te creëren.
Echter werd voor mij al snel duidelijk dat de foto features voor een échte hybride camera simpelweg niet goed genoeg zijn.
Geen beeldstabilisatie, matige contrastdetectie autofocus, geen viewfinder en de camera beschikt niet over een hotshoe voor een eventuele flitser of cameralamp.
Nee, ik concludeerde al snel dat de camera écht video-georiënteerd is. Het voelt echter alsof ze bij de management meeting van Sigma deze knoop niet door durfden te hakken en hebben gedacht “gooi er maar een flick switch op zodat je er ook wat foto’s mee kunt maken, dan pakken we daar ook nog wat van mee”.
Zonder op zaken vooruit te lopen, kan ik me voorstellen dat dit ook een van de redenen is dat cinematografen deze camera niet volledig hebben omarmd. Het lijkt immers een “verkapte fotocamera”, terwijl dat niet echt het geval is. Het is daarom lastig serieus te nemen als “ volwaardig cinema camera”.
Filmen met de Sigma FP
Kijk je als filmmaker naar de specificaties, dan is het tabelletje met codecs en framerates toch wel interessant. Zeker als je vervolgens een blik werpt op het relatief kleine apparaat. Een fullframe sensor, 4K 12 bit RAW Cinema DNG in 24/25/30 frames per seconde en 120 frames per seconde in Full HD. Dat zijn – los van de bergen data die je gaat genereren – toch wel zaken waar je als filmmaker vrolijk van wordt.
Maar daar komt direct de keerzijde van het kleine formaat om de hoek kijken: wil je in 4K in 10- of 12-bit DNG filmen, dan heb je een externe recorder nodig. Deze hadden we ten tijde van de leenperiode niet, dus hebben we het voor de Sigma gehouden bij 12-bit Cinema DNG in 1920 x 1080.
De test
Onze (zeer wetenschappelijke) test bestond uit een Canon C200 met 24-105L lens op 24mm. Daarop was een magic arm met de Sigma FP en een 24-70 f2.8 bevestigd. Beide ingesteld op F9.0 en infinity focus.
Het kader bestond uit een oer-Hollands landschap en een figurant. Tom had zijn fel-gele regenjas aangetrokken en liep over een pad tussen hoog gras. Het was een bewolkte dag (het regende zelfs op het moment van filmen), dus er zit tevens wat structuur in de lucht om in de nabewerking mee te spelen.
Log
Zowel de Canon als de Sigma bieden verschillende kleurprofielen aan. Echter was het bij de Sigma even zoeken wanneer je het logprofiel had bereikt. Het kwam er uiteindelijk op neer dat wanneer je alles op “off” zet, je automatisch in log filmt. Helder.
Leggen we beide plaatjes naast elkaar, dan zie je duidelijk dat het logprofiel van de Sigma FP aanzienlijk meer contrast heeft dan het logprofiel van de C200. Dit deed mij initieel vermoeden dat het dynamisch bereik van de Sigma lager zou zijn dan dat van de C200.
rec709 node
Na het toepassen van een rec709 lut blijft het plaatje van de FP contrastrijker dan dat van de Canon. De hooglichten lijken bijna te clippen en de schaduw achter de wieken van de molen neigt naar puur zwart.
Ook in de scopes is een duidelijk verschil te zien. Waar de Canon nog bereik in het hoog en laag overheeft, raakt de Sigma aan beide zijden bijna de randen.
Creative node
Na enige tijd met het beeldmateriaal te hebben gespeeld, viel me op dat er nog ontzettend veel data verborgen zat in zowel de hooglichten als de schaduwen. Het was namelijk zeer eenvoudig om het plaatje van de Canon na te bootsen. Er was na het corrigeren verbazend weinig ruis te ontdekken – en na het toevoegen van een creatief sausje lijken de mogelijkheden nagenoeg gelijk. Vet!
Het lijkt er achteraf gezien op dat de LUT die ik heb gebruikt, niet lekker matcht met het beeldmateriaal van de Sigma. My bad dus.
In onderstaande foto’s zie je hoe ik beide plaatjes heb behandeld. De 24-70 lens van Sigma lijkt overigens wel last te hebben van vignetting, maar dat is voer voor een andere test ;).
Full frame vs Super 45
In de foto rechts (op mobiel onder) zie je het verschil tussen de full frame sensor van de Sigma FP en de Super 35 sensor van de Canon C200. Let op de molen en het pad, die de Sigma wel duidelijk in beeld heeft, maar bij de Canon buiten het kader vallen.
Conclusie
Dit was natuurlijk verre van een wetenschappelijke vergelijking. Wil je zelf aan de slag met het beeldmateriaal, dan kun je het hieronder downloaden. We zijn erg benieuwd naar jullie ervaringen met het beeldmateriaal van de Sigma FP.
Wij zijn in ieder geval aangenaam verrast door de flexibiliteit van het beeldmateriaal van de Sigma FP. Het werken met Cinema DNG bestanden blijft wat betreft logistiek wel pittig(er), maar je krijgt er veel speelruimte voor terug.
Het is jammer dat het niet mogelijk is om met de FP intern in 4K 10- of 12-bit te schieten. Je merkt namelijk een wezenlijk verschil tussen het 4K 8-bit materiaal en het Full HD 12-bit materiaal. Het 12-bit materiaal is een stuk flexibeler en fijner om mee te werken, dan het 8-bit materiaal.
Ben jij dus van plan om met de Sigma FP te schieten – en heb je geen recorder tot je beschikking: schiet a.u.b. op 1920 x 1080. Je krijgt er zoveel meer diepte/kwaliteit van kleur voor terug. Daar gaan die extra pixels het wat ons betreft niet van winnen.
Ergonomie Het kleine formaat van de camera is even wennen. Ik weet persoonlijk ook niet goed of ik er op den duur aan zou kunnen wennen. Gelukkig kregen we de SmallRig cage mee als accessoire, zodat het geheel iets meer volume/gewicht had. Zou het mijn camera zijn, dan zou ik waarschijnlijk al snel op zoek gaan naar manieren om de FP te riggen. Echter, zou in dat geval de ZCam E6 geen logischere keuze zijn?..
Tot slot
Een wijs man zei ooit: “je moet durven kiezen om gekozen te worden”.
Ik heb sterk het vermoeden dat dit de verkoop van de FP sterk in de weg heeft gezeten. Hadden ze volledig ingezet op de filmmaker – en daar het concept en marketing volledig op aangepast – dan hadden we veel meer werk voorbij zien gekomen geschoten met deze camera. Nu lijkt het op het eerste gezicht een camera met een serieuze identiteitscrisis.
Over het plaatje hebben we werkelijk niets te klagen. Dat ziet er zeer schön uit!
Downloads
